Relacje – uczniowie etyki w akcji

Jakiś czas temu przeprowadziłam z uczniami w ramach etyki akcję, która miała na celu poruszyć uczniów szkoły. Napisaliśmy do nich listy na trudne i kontrowersyjne tematy. Bliżej o akcji pisałam tutaj.

Tym razem mieliśmy potrzebę wkroczenia w życie szkoły tekstami pozytywnymi, a czasami śmiesznymi lub nawet z pogranicza absurdu.

Zaczęliśmy od dyskusji, co powinno być ważne, jakie wartości chcielibyśmy przekazać. Uczniowie postawili na szacunek wobec siebie i innych, poczucie własnej wartości i relacje. Dlaczego warto być otwartym na innych? Co nas buduje, co nas dowartościowuje, a co po prostu wpływa na pozytywną jakość życia?

 

W chmurkach znalazły się zdania: „Jestem sobą i jest mi z tym dobrze”, „Lubię gdy się do mnie uśmiechasz”, „Dobrze, że mnie wspierasz”, „Siedzę w telefonie i grach, bo nie potrafię rozmawiać z ludźmi”, ale też „To ja zjadłem Twoja pizzę” i „Nikt nie spodziewał się hiszpańskiej inkwizycji”. Zdanie z błędem ortograficznym przewrotnie znalazło się obok sali do języka polskiego 😉

Chcieliśmy, żeby osoba po przeczytaniu „chmurki” uśmiechnęła się, czasami pomyślała „tak to prawda”, a czasami chwilę zastanowiła się czy jej dane zdanie dotyczy.

Kartki zawisły, a jaki będzie efekt? Zobaczymy już jutro.

 

Uważasz, że to ciekawy wpis – podziel się nim.

Polub moją stronę na FB

Skype uczy życzliwości, kultury i różnorodności

Skype to narzędzie do nawiązywania kontaktów z całym światem. Znaczy to też tyle, że uczymy młodzież, że świat jest różnorodny i że wszędzie są ludzie nam życzliwi i chętni do spotkania.

Skype jest narzędziem uczącym młodzież życzliwości i kultury rozmowy z drugim człowiekiem.

To bardzo ważne w czasach kiedy dzieje się tyle złych rzeczy między ludźmi… To bardzo ważne, żeby przekazać młodzieży pozytywne spojrzenie na świat.

 

To taki krótki wpis z prześlicznym zdjęciem dzieci z Maroka.

 

Gry miejskie i muzealne jako narzędzie nauczania

Jednym z ciekawych narzędzi do pracy z uczniami w terenie jest gra miejska. Miałam przyjemność tworzyć z koleżanką gry miejskie po Gdyni. Ich celem było zapoznanie uczniów z ciekawostkami miasta, oraz zaproszenie do kreatywnych zadań. Gry wykorzystane były na przykład w dniu wolnym od zajęć dydaktycznych w czerwcu.

Dobrze jest wymyślić jakąś oprawę Waszej gry – ja wymyśliłam detektywa Eustachego 😉

Gry mogą mieć różny temat i cel.

Na potrzeby etyki stworzyłam grę miejską społeczną – przeprowadziłam uczniów ścieżką zdobywania wolności.

Innym przykładem wykorzystania gry miejskiej jest przerobienie jej na potrzeby muzeum – wykorzystanie jego zasobów do celu, który jest Wam potrzebny.

Między innymi wykorzystałam teren Muzeum Emigracji w Gdyni do lekcji etyki i i pod zupełnie innym kątem na zajęcia z blogowania. Na etykę przydała mi się nawet wystawa z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

 

Celem gry może być zdobycie nagrody i oczywiście wiedzy – tak było w przypadku gry miejskiej na dzień wolny od zajęć dydaktycznych.

Sukcesem może być też po prostu odszukanie informacji, wtedy zadanie nie łączy się z faktyczną nagrodą, ale jest ciekawą formą zajęć poza szkołą.

Uczniowie zawsze bawią się świetnie bez względu na to, czy na koniec są nagradzani nagrodą, czy zwycięstwem polegającym na znalezieniu wszystkich odpowiedzi.

Polecam ten rodzaj zabawy edukacyjnej.

Jedyną niedogodnością jest czas potrzebny na jej przygotowanie – musicie najpierw przemyśleć i przejść ścieżkę sami – po pierwsze żeby wszystko się zgadzało, po drugie żeby sprawdzić czas, jaki jest potrzebny na skończenie gry. Dlatego w przypadku długich gier warto robić ją z kimś – zawsze to przyjemniej spacerować w towarzystwie 😉

Jeśli jest to gra miejska trzeba wziąć pod uwagę również warunki pogodowe.

 

Załączam przykładową grę miejską. Tutaj punkty naliczane są za każde zadanie i każde zadanie musi być wykonane, żeby grę zaliczyć.

Inną możliwością jest wymyślenie większej liczby zadań o różnej trudności i punktacji – wtedy uczniowie dodatkowo muszą zdecydować, które zadania wybrać, a z których zrezygnować, żeby się zmieścić w czasie przeznaczonym na ukończenie gry. W takim wypadku gra staje się nieco strategiczna 😉

 

Detektyw Eustachy zaraz po przyjeździe do Gdyni postanowił odnaleźć kilka istotnych szczegółów i osób, które miały niebagatelne znaczenie dla prowadzonej przez niego sprawy. Sprawa ta łączyła się z nadchodzącym wydarzeniem w pobliskiej szkole, na którym miał pojawić się długi czerwony dywan. Jako, że na balu poza dywanem miało przechadzać się to tu to tam wiele sław kina Eustachy poproszony został o zajęciem się zabezpieczenia okolicy, a to wiązało się z wieloma niecierpiącymi zwłoki poszukiwaniami.

Jednakże Eustachy ostatnio cierpiał na rwę kulszową i mrowienie w lewej stopie postanowił, więc wynająć brygady specjalistów i zlecił im zadania jak następuje.

 

Podobał Ci się wpis – podziel się nim.
Polub moją stronę na FB

Czy pojedynczy człowiek może zmienić świat – etyka

Jest to kolejna lekcja, z którą wyniosłam poza salę lekcyjną w postaci mini wystawy.

Poprosiłam uczniów żeby zastanowili się czy uważają, że ich działania mają znaczenie w szerszym kontekście, czy mogą się przyczynić do jakiejś zmiany?

Poprosiłam ich, żeby dali mi przykłady osób, które według nich zmieniły w jakiś sposób świat.

Poprosiłam ich by odpowiedzieli na pytanie jakie wyrzeczenia/ wysiłek te osoby włożyły w swoje działania.

Przewrotnie wzięłam ze sobą kostki „Cube Stories” i poprosiłam jednego z uczniów o rzucenie kostek po czym poprosiłam, aby w parach napisali opowieść z obrazkami z kostek pt. „Już miałem zmienić świat, gdy nagle…”

Po przeczytaniu opowieści poprosiłam, żeby odnaleźli po 3 osoby, które w pozytywny sposób zmieniły świat – każdą z innego kontynentu i opisali, co te osoby zrobiły.
I tu jedna uwaga, uczniowie mają tendencję do wpisywania w tym momencie biografii z Wikipedii.

Wyjaśniłam, że mają napisać, co osoby zrobiły i dlaczego, kiedy to się działo, jaki to miało wpływ na świat i ewentualnie, co się z daną osobą stało.

Następnie na dużej kartce narysowaliśmy kontury kontynentów -rzucam takowe na tablicę z rzutnika i po prostu przerysowujemy na kartkę formatu A1. Nasz plakat zatytułowaliśmy „Czy pojedynczy człowiek może zmienić świat”.

Następnie poprosiłam, by uczniowie wstawili numery na mapie i obok te same numery obok swoich „zmieniaczy świata” (kiedyś przykleiliśmy „zmieniaczy świata” na mapę, ale przestała być prawie widoczna). „Zmieniaczy świata uczniowie przykleili pod mapą.

Ostatnie zadanie to napisanie zdania-przesłania do innych, ale z użyciem wyciętych z gazet wyrazów, przyklejonych do kartek A4.

Zabawy mieliśmy sporo. Wszystko powiesiliśmy na sznurku przed salą.

Przykłady osób Irena Sendler, Nelson Mandela, „Mama”, Leonardo da Vinci, Ghandi, Louis Pasteur…Zadziwiła mnie „mama”. Cała gama postaci, sama bym tego lepiej nie wymyśliła.

Nauczyliśmy się:
– kreatywnie myśleć
– dostrzegać ważność swojego postępowania
– historii i geografii
– istniejących problemów i różnic kulturowych na świecie
– cech wspólnych ludzkich dążeń na całym świecie
– tego, że pojedynczy człowiek może zmienić świat lub taką zmianę rozpocząć
– oraz tego, że zmiany w odległych rejonach świata mogą mieć znaczenie dla wszystkich
– dyskutować i słuchać
– współpracy

 

zdjęcie z: pixabay.com

 

Podobał Ci się wpis – podziel się nim.

Polub moją stronę na FB

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑