Microsoft Edu Day 2021

Zbliża się wielkie coroczne wydarzenie edukacyjne Edu Day organizowane przez Microsoft. To wydarzenie, w czasie którego pokazywane są dobre praktyki szkolne z Polski i świata, które mogą stanowić inspiracje dla każdego, kto związany jest z edukacją.

W tym roku tematem przewodnim jest edukacja przyszłości. Tak się zdarzyło, że wydarzenie nagrywane było w naszej szkole ZSO 8 w Gdyni. I nagle staliśmy się studio nagraniowym i centrum wydarzenia.

Szkołę odwiedził Marcin Prokop – dziennikarz i prezenter telewizyjny, a jego przewodnikami po nowoczesnej edukacji byliśmy my nauczyciele, dyrektorzy szkół i uczniowie.

To niezwykła przygoda brać udział w takich nagraniach i duże wyróżnienie móc się wypowiedzieć.

Już 9 czerwca będziemy opowiadać o przyszłości i o tym, jak według nas będzie wyglądać szkoła przyszłości! Nie może Was tam zabraknąć!

Zapiszcie się na stronie

Podczas Microsoft EduDay 2021 rozmawiać będziemy o wizji edukacji przyszłości. A taką wizją jest obecność w szkole nowoczesnej technologii. Technologii, którą wykorzystuje się na lekcjach, na przerwach i w pracy własnej. To rozwój kompetencji przyszłości, poszukiwania ciekawych rozwiązań, ciekawych tematów i wyzwań. Częścią edukacji przyszłości jest też oczywiście komfort pracy nauczycieli i edukacji uczniów. Nie da się oddzielić edukacji od przestrzeni, która jest częścią tworzenia atmosfery edukacyjnej, poczucia wspólnoty, rozwijania relacji i tego miłego uczucia, gdy wchodzicie do szkoły i myślicie „ale tu fajnie”.

Nasza szkoła jest nowoczesna, przestrzenna, pełna światła i wyjątkowych miejsc takich jak sala gimnastyczna, aula, sala do gotowania, pokój nauczycielski z miłym patio na ciepłe dni i przestrzeń relaksu dla uczniów. Udało się nam być Misrosoft Showcase School.

Jednak to co jest bardzo ważne i należy o tym pamiętać to to, że w każdej szkole można stworzyć przyjazną przestrzeń i miejsca wyjątkowe oraz te służące do chwil relaksu i rozwijania relacji. Pamiętać o tym, że to my nauczyciele tworzymy edukację i środowisko w jakiej nauka się odbywa.

Dlatego porozmawiajmy o edukacji przyszłości już jutro 9 czerwca. Wydarzenie odbędzie się on-line na platformie Microsoft Teams Live Events.

A w nim:

Panele dyskusyjne, wywiady z Microsoft Innovative Educator Expert, rozmowy z ekspertami, wywiady z uczniami i dzień z życia nauczyciela.

Moja cegiełka to opowieść o codziennym życiu nauczyciela, o tym jak się przygotowujemy do pracy, jak pracujemy, ale też o naszych pasjach i inspiracjach.

Będzie ciekawie, dołączcie – zapiszcie się na stronie

Erasmus + w czasach pandemii (1)

Tak się zdarzyło, że tuż przed pandemią napisaliśmy z nauczycielami z Estonii (koordynator), Portugalii, Bułgarii i Turcji dwuletni projekt Erasmus+ dla młodzieży “Nature, traditions and identity in youth’s vision”, który został przyjęty.

I tak w naszej szkole ZSO 8 w Gdyni, zaczął się projekt Erasmus+ w czasach pandemii.

No i właśnie co teraz? Wiecie, że w tych projektach są mobilności i nieco się martwimy w związku z tym, co z nimi będzie, jak my to rozwiążemy… Jednak projekt Erasmus+ to też wszystkie działania w szkole, bo o to właśnie chodzi, żeby dzięki projektom rozwinąć wiedzę i wrażliwość młodzieży na jakiś temat. Jako, że wyjazdy są co jakiś czas, istotne są wszystkie działania, które dzieją się pomiędzy mobilnościami.

Nasz projekt jest być może nieco nietypowy w czasach cyfryzacji, ale z pewnością jest ważny. Po pierwsze kształtuje umiejętności manualne, a te jak wiadomo są ważne dla rozwoju naszego umysłu, wyobraźni, myślenia abstrakcyjnego. Po drugie nawiązuje do tradycji kraju, ale też tradycji pozostałych krajów partnerskich i europejskiej w ogóle, poszukuje tożsamości narodowej, ale też wspólnoty. Po trzecie jak zwykle rozwija umiejętności językowe.

Co zrobiliśmy do tej pory.

Konkurs na logo

Był wielkim wyzwaniem dla uczniów, powstało wiele pięknych projektów i … wygrał ten z naszej szkoły! Hurra, hurra! Będzie nam towarzyszył przez cały okres trwania projektu, ku dumie uczennicy Pauliny Romanieckiej, która go stworzyła.

Projekt „Rękodzieło i mała manufaktura w Polsce”

Pierwsze nasze spotkanie miało być w Polsce, w planach było między innymi Chmielno i warsztaty garncarskie oraz Puck i warsztaty tworzenia ozdób ze szkła. Niestety…

Stąd projekt o rękodziele takim jak to z Chmielna, ale i Bolesławca, Ćmielowa, czy haftu, albo malowania na szkle. Projekt kształtujący umiejętności językowe, wyszukiwania informacji w internecie, obróbki materiałów cyfrowych i upowszechniający wiedzę na temat wzornictwa i rękodzieła z Polski.

Projekt odbył się na zasadzie konkursu. Powstały wspaniałe prace, niektóre z nich będą wkrótce do obejrzenia tutaj.

Spotkanie klas w Teams

To było cudowne! Tuż przed feriami odbyło się pierwsze spotkanie z uczniami z partnerskich szkół. Tym razem spotkaliśmy się z Portugalią. Spotkanie było cudowne, pełne śmiechu i przyjacielskiej atmosfery. Zaczęło się od odgadywania krajów z jakich jesteśmy – uczniowie nie zostali wtajemniczeni na początku, że to spotkanie międzynarodowe, ale też Erasmusowe.

Wspaniałe przedświąteczne spotkanie dla młodzieży, która utknęła w czasach trudnych do rozwijania relacji i spotkań. Uczniowie zdziwili się ile różnic, ale i podobieństw mamy w swoich obyczajach.

Co dalej?

Mamy plany na dalsze działania. Najważniejsze jednak, że Erasmus dalej spełnia swoje zadanie – rozwija wiedzę, umiejętności na przykład językowe, komunikacyjne, cyfrowe, kształtuje wrażliwość na inne kraje, łączy kraje Europy, daje satysfakcję i można by jeszcze długo wymieniać!

Nauczyciele o nauczaniu zdalnym

Jakiś czas temu zastanawiając się nad tym co wydarzyło się ostatnio na świecie i w szkołach, postanowiłam zadać Wam kilka pytań.

Wiemy, ile złego się wydarzyło. Mówi się jednak, że w każdym nawet najgorszym wydarzeniu można znaleźć coś pozytywnego, pozytywną zmianę, rozwój, może jest to czasami tylko refleksja, ale warto zadać sobie pytanie o dobre strony. Takie pytanie pozwala nam również odwrócić sposób myślenia, odwrócić się od zła.

Sami wiemy, że nauczanie zdalne wymogło na nas niesamowitą zmianę w postrzeganiu narzędzi cyfrowych, stały się one niezwykłymi sprzymierzeńcami i chociaż często mamy dosyć spędzania czasu przy komputerze, ta wiedza o różnych możliwościach współczesnej edukacji pozostanie z nami.

Wiemy z drugiej strony jak trudne są relacje w obecnych czasach i może dla nas dorosłych, którzy mamy ustabilizowane życie społeczne, dla nastolatków poszukujących przyjaciół, uczących się relacji, pragnących spędzać czas w grupie przyjaciół– nauczanie zdalne to dramat. Troszkę ratują je spotkania na Godzinie Wychowawczej, spotkania z innymi klasami, szkołami lub nawet krajami, jeśli z takich korzystacie, ale to kropla w morzu potrzeb.

Czy szkoła się zmieni po pandemii? To trudne pytanie, pewnie w jednych miejscach tak, a w innych nie. Jednak z pewnością ten czas przyspieszy wchodzenie polskiej szkoły w nauczanie kompetencji XXI wieku – cyfrowych, poszukujących, nastawionych na pracę własną ucznia wspieraną wskazówkami, praca w grupie. Widzimy też jasno i wyraźnie to o czym naukowcy od dawna mówią – nasza przyszłość jest nieprzewidywalna – musimy uczyć się i naszych uczniów odnajdywania w zmianie, uczenia się ciągle na nowo, poszukiwania nowych rozwiązań.

Wracając do ankiety. Zadałam kilka pytań, które wydawały mi się ważne, odpowiedziało na nie ponad sto dwadzieścia osób. Popełniłam może błąd, że nie rozdzieliłam pytań na różne etapy nauczania – także odpowiedzi są mniej więcej w tej samej ilości od nauczycieli wszystkich przedziałów SP – LO.

Zdecydowanie zgadzamy się, że lekcja powinna trwać 30 minut z możliwością jej wydłużenia w razie potrzeby. Zgadzamy się też, że to dobre wyjście w czasach pandemii

W początkowym okresie nauczania zdalnego przeszkadzał nam brak konkretnych wytycznych, panujący chaos i zrzucenie wszystkiego na nauczyciela, łącznie z odnalezieniem platformy do prowadzenia zajęć!

Oto inne pytania:

Czy lekcje powinny być prowadzone w dokładnym odwzorowaniu planu?

Czy za wszystko powinniśmy oceniać naszych uczniów?

Co nam się udało dobrego/ciekawego zrobić? Mnóstwo rzeczy!

  • wiele projektów on-line, na przykład „Zaproś mnie na swoją lekcję”, „Skype w klasie”
  • radość uczniów z uczestniczenia w zajęciach
  • wypracowanie jasnych kryteriów oceniania, w razie opuszczania zajęć (gdy uczeń mógł w nich uczestniczyć)
  • byli uczniowie, którzy rozwinęli się właśnie na zdalnym i chętniej się uczyli, robili dodatkowe zadania, kontaktowali się częściej niż to wynikało z planu
  • ujawnili się uczniowie, którzy w nauczaniu stacjonarnym byli nieaktywni
  • niektórzy uczniowie mówili otwarcie, że nie mogą doczekać się tych spotkań online z nauczycielem po weekendzie
  • poczucie, że wiele się nauczyliśmy i zyskaliśmy szerszą perspektywę
  •  odzew ze strony uczniów i rodziców jest pozytywny
  • udoskonalić narzędzia komunikacji
  • „ogarnąć” Teamsy, opanować różne narzędzia np. Genially i nauczyć dzieci z nich korzystać
  • uzyskać taką dyscyplinę na lekcji, że nikt nikogo nie wyciszał a na początku był z tym duży problem
  • udało się nawiązać zupełnie inne relacje (pozytywne) z uczniami, którzy podczas tradycyjnych zajęć są wycofani
  • stworzyć lekcje on-line nagrane z terenu – w nauczaniu stacjonarnym raczej nie ma możliwości zabrać uczniów na lekcje w teren
  • Udoskonalenie warsztatu pracy, poznanie nowych narzędzi.
  • Uczniom spodobały się nowe narzędzia nauki i bardzo ich zaktywizowała możliwość umieszczania na przykład na padlecie swoich prac plastycznych, technicznych oraz doświadczeń przyrodniczych, albo tworzenie jednej pracy jednocześnie w chmurze
  • Ciekawe dyskusje pod wpływem przerabianych materiałów, filmów
  • Udało mi się przeprowadzić projekt miesięczny „Zwiedzamy Polskę lokomotywą Tuwima”
  • utworzenie lekcji na kanale Youtube, z których korzystało wiele dzieci/ młodzieży.
  • Zmotywowanie większości uczniów do pracy w trudnych warunkach
  • Przeprowadzenie występu dla mam on-line
  • Uczniowie bardziej uwrażliwili się na siebie, chcieli spotkań i „rozmów o niczym”
  • Zmobilizować rodziców do pomocy
  • Przeprowadzanie dodatkowych klasowych akcji za pośrednictwem kontaktu online stworzenie filmu i prezentacji od wszystkich uczniów dla chorej koleżanki
  • Pokonać własne słabości

A co byśmy zmienili?

  • Zmniejszenie podstawy programowej i zmiana egzaminów końcowych
  • Liczebność grup
  • Wyraźne kryteria oceniania przy nieuzasadnionej nieobecności
  • Być może większe wsparcie wychowawcy
  • Mniej zadawania i zarzucania ucznia pracami domowymi, a więcej omawiania na spotkaniach
  • Sprawdzanie tylko niektórych prac, bo ogrom pracy jest przytłaczający, przygotowywanie zajęć on-line i sprawdzanie zajmuje o wiele więcej czasu, zabiera czas prywatny, po pracy
  • Brak czasu na poznanie kolejnych narzędzi TIK
  • plan B w przypadku przejścia płynnie na lekcje zdalne. Bez przerw 20min, mogą być krótsze.
  • Powinno być więcej szkoleń z aplikacji organizowanych przez szkołę
  • System oceniania podczas zdalnej edukacji.
  • Ujednolicenie sposobu kontaktowania się nauczyciela z dzieckiem, czy zadawania prac. W niektórych szkołach była katastrofa. Każdy nauczyciel miał swój pomysł, przez co panował chaos, trudno było się odnaleźć rodzicom i dzieciom
  • Nauczanie zdalne z różnych powodów faktycznie spowodowało znaczące braki i brak utrwalenia wiedzy i umiejętności uczniów. Widać za to u uczniów było chęć kontaktu – czekali na lekcje on-line, nawet nie po to by się uczyć, ale też pogadać
  • Frekwencja często poniżej 50%
  • Brak dobrych narzędzi
  • Dużo „papierologii” przy natłoku pracy zdalnej
  • Powinny być dokładnie sprecyzowane zasady, formy prowadzenia każdego rodzaju zajęć; laptopy dobrej jakości i jednakowy Internet dla wszystkich

Jakie chwalimy sobie narzędzia TIK, ewentualnie strony:

  • One Note
  • Wordwall
  • Genial.ly
  • Learning Apps
  • Live worksheets
  • E-podręczniki
  • Szalone liczby
  • Forms
  • Khan Academy
  • Test.portal
  • Discord
  • Kahoot
  • Padlet
  • Quizziz
  • Quizlet
  • Math.edu.pl
  • Pistacje
  • Filmy edukacyjne
  • „Fizyka od podstaw”
  • Matemaks
  • Gogle meets
  • Biedronka na globusie
  • Zaproś mnie na swoją lekcję
  • Skype w klasie
  • Sport to pestka
  • Tworzenie filmów na YouTube

Czy dużo się nauczyliśmy?

Czy szkoła zmieni się po pandemii?

A co myślą uczniowie? Popatrzcie tutaj.

Get Up and Goals! – seminarium i warsztaty on-line

Niedawno zakończyło się seminarium i warsztaty „Rethinking oneself as citizens of the World to respond to the crises of today: From Covid to Climate Change” zorganizowane we Włoszech, w ramach projektu Get Up and Goals! W tym roku oczywiście odbyły się one on-line dzięki czemu mogłam w nich uczestniczyć.

Get Up and Goals! to projekt mający na celu wzmocnienie obecności edukacji globalnej w edukacji formalnej oraz podniesienie świadomości na temat 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju określonych w Agendzie 2030 ONZ w europejskich szkołach. Finansowany jest przez Unię Europejską. Projekt obejmuje 12 europejskich krajów, a w Polsce prowadzony jest przez Stowarzyszenie „Na Styku”.

Bliżej możecie na jego temat poczytać na stronie projektu i może włączyć się do niego, jeśli nie oficjalnie to warto mieć na uwadze cele zrównoważonego rozwoju i uczyć o nich, gdy jest ku temu okazja. Wiadomo, że każdy przedmiot ma swoją specyfikę, ale geografia, WOS, biologia czy języki, albo godzina wychowawcza mają na to miejsce.

Projekt Get Up and Goals!, skupia się na złożonych kwestiach, pytaniach i problemach, którym musi stawić czoła dzisiejsza ludzkość. Takich jak: 

  • Koncentracja na związkach między wymiarem globalnym i lokalnym.
  • Przywiązywanie wagi do różnorodności punktów widzenia.
  • Stosowanie podejścia interdyscyplinarnego.
  • Łączenie przeszłych zdarzeń z dzisiejszymi problemami.
  • Przywiązywanie wagi do punktu widzenia osoby uczącej się.
  • Stosowanie na lekcjach metod nauczania interaktywnego i uczestniczącego.
  • Zachęcanie uczniów do odpowiedzialnych działań w obrębie swoich społeczności na rzecz sprawiedliwego i zrównoważonego świata.

[z: https://www.getupandgoals.pl/projekt]

Wracając do seminarium „Rethinking oneself as citizens of the World to respond to the crises of today: From Covid to Climate Change” – było to fantastyczne przeżycie – bardzo ciekawe wykłady prowadzone przez profesorów Ilvio Diamanti, Piotra Kowzana i Antonello Pasini.

Po wykładach przechodziliśmy do pokojów na Zoomie i dyskutowaliśmy w mniejszych grupach. Warsztaty były w zupełnie maleńkich grupach – dzięki tym podziałom mieliśmy okazję spotkać się i porozmawiać z ludźmi z całego świata zajmującymi się w różny sposób edukacją. Mieliśmy nawet manualne warm-up’y, więc było trochę śmiechu. Niesamowite wydarzenie!

Tego rodzaju międzynarodowe wydarzenia on-line to być może pozytywny efekt uboczny covid-19.

Ważne jest to, że możemy porozmawiać o globalnych problemach, które w pewnym stopniu można rozwiązywać lokalnie, o których powinni wiedzieć wszyscy – my jesteśmy blisko młodzieży i to nasza rola przekazywać im tę wiedzę. Problemy ocieplenia klimatu to nie tylko ochrona środowiska, to zmiana miejsc zamieszkania wielu ludzi i to między innymi rodzi konflikty i migracje. Zrównoważony rozwój to priorytetowe działanie wszystkich ludzi na całym świecie, a w szczególności krajów rozwiniętych, bo to my zanieczyszczamy środowisko w największym stopniu.

Dlatego warto się przyłączyć do projektu lub do szerzenia jego idei i uczyć dla lepszego jutra…

Powrót do szoły w czasach pandemii

Od pewnego czasu zastanawiam się i pewnie nie tylko ja, jak to będzie po powrocie do szkoły. Wiadome jest, że wszyscy się stęskniliśmy za szkołą (sic!), okazuje się, że jest potrzebna i że nauczyciele są bardzo wartościowi i pełnią wyjątkową rolę w życiu społeczeństwa. Wreszcie dostaliśmy mnóstwo pozytywnych opinii i zostaliśmy dowartościowani. Pewnie niekoniecznie musimy o sobie czytać dobrze, żeby mieć poczucie wartości naszego zawodu i osoby w ogóle, ale zawsze to przyjemniej się żyje 😊

To jest to co wydaje się oczywiste. Nieoczywiste jest niestety to w jaki sposób szkoła ma funkcjonować w nowym roku.

Niestety jak zwykle mam poczucie unoszącego się w powietrzu zdania „poradzicie sobie sami”. W poczuciu tym utwierdził mnie dzisiaj przeczytany artykuł. Pisząc to nie mam na myśli, „nie wracajmy do szkoły”. Zastanawia mnie tylko, dlaczego właściwie wszystko zostało zrzucone na dyrektorów i nauczycieli. Dlaczego nie ma nakazu noszenia maseczek przez wszystkich w szkole, dlaczego dyrektor może taki nakaz zalecić, ale nie wiadomo skąd ma te maseczki dla społeczności szkolnej wtedy wziąć? I dlaczego w ogóle ma stawać w sytuacji dodatkowego stresu wobec lokalnego środowiska szkolnego. Sprawy powinny być postawione jasno, klarownie, odgórnie i kropka.

Gdy przeczytacie artykuł, bo trzeba to zrobić, pewnie też przyjdzie Wam do głowy, że są kraje, w których myślenie strategiczne i działania prewencyjne są na niezwykłym poziomie mam tu na myśli Koreę Południową, a w innych idzie się na żywioł. I nie chodzi tylko o Polskę – rozmawiałam ostatnio z nauczycielami z innych krajów Europy i mają niestety te same odczucia co ja, poczucie pozostawienia szkół i nauczycieli samym sobie w nadziei, że przez jakiś czas to będzie się toczyło, a potem się zobaczy.

My nauczyciele wiemy doskonale, że szkoły nie da się porównać, ani ze sklepem, ani z urzędem – u nas jest ludzi naprawdę dużo i u nas jest żywioł. Żywioł, któremu się oznajmia możecie coś robić, ale nie musicie jest jak mała rzeka w czasie powodzi – zrywa mosty…

No cóż bądźmy dobrej myśli, zanieśmy przynajmniej na początek roku szkolnego to czego nam tak bardzo brakuje – dobre relacje. Rozpocznijmy też rok wprowadzając uczniów na drogę edukacji, żeby w razie, odpukać nowego lockdown’u, było im łatwiej na niej wytrwać.

No i miejmy nadzieję, że nasz Rząd jednak nie zaleci, ale nakaże noszenie maseczek w szkole po przeanalizowaniu wydarzeń w Izraelu i Korei Południowej.

Skype i zwiedzanie, czyli Rosa Ferreira w akcji

W tym roku pomimo tego, że jestem człowiekiem drogi z wielu powodów, ale też i tego ogólnoświatowego jakim jest covid-19 postanowiłam zatrzymać się i pożyć życiem tu i teraz o bardzo wąskim zasięgu.

Dzięki Rosie już drugi raz powędrowałam we wspaniałym międzynarodowym towarzystwie po portugalskim miasteczku tym razem w regionie Algarve.

To był wspaniały czas, dzięki któremu będąc w swoim ogródku byłam jednocześnie w Albufeira.

Wycieczki wirtualne to wspaniała propozycja dla naszych uczniów – na język angielski, ale też na geografię, historię, godzinę wychowawczą, etykę i inne przedmioty. Pamiętajcie o tym, gdy wrócicie do szkół!

This year I decided to stay close to my family and go only to close and peopleless places. You know I love travelling and moving but sometimes we have those moments of break…

Thanks to Rosa Ferreira I was able to walk along Albufeira in Algarve in Portugal. It was also a walk of international friendship because on this walk were a lot of educators whom I know from common projects. This is one of those great things in education and Microsoft that connect people all around the world. I love it!

So remember about virtual trips when you return to schools – they are great adventure for our students too.

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑