Get Up and Goals! – seminarium i warsztaty on-line

Niedawno zakończyło się seminarium i warsztaty „Rethinking oneself as citizens of the World to respond to the crises of today: From Covid to Climate Change” zorganizowane we Włoszech, w ramach projektu Get Up and Goals! W tym roku oczywiście odbyły się one on-line dzięki czemu mogłam w nich uczestniczyć.

Get Up and Goals! to projekt mający na celu wzmocnienie obecności edukacji globalnej w edukacji formalnej oraz podniesienie świadomości na temat 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju określonych w Agendzie 2030 ONZ w europejskich szkołach. Finansowany jest przez Unię Europejską. Projekt obejmuje 12 europejskich krajów, a w Polsce prowadzony jest przez Stowarzyszenie „Na Styku”.

Bliżej możecie na jego temat poczytać na stronie projektu i może włączyć się do niego, jeśli nie oficjalnie to warto mieć na uwadze cele zrównoważonego rozwoju i uczyć o nich, gdy jest ku temu okazja. Wiadomo, że każdy przedmiot ma swoją specyfikę, ale geografia, WOS, biologia czy języki, albo godzina wychowawcza mają na to miejsce.

Projekt Get Up and Goals!, skupia się na złożonych kwestiach, pytaniach i problemach, którym musi stawić czoła dzisiejsza ludzkość. Takich jak: 

  • Koncentracja na związkach między wymiarem globalnym i lokalnym.
  • Przywiązywanie wagi do różnorodności punktów widzenia.
  • Stosowanie podejścia interdyscyplinarnego.
  • Łączenie przeszłych zdarzeń z dzisiejszymi problemami.
  • Przywiązywanie wagi do punktu widzenia osoby uczącej się.
  • Stosowanie na lekcjach metod nauczania interaktywnego i uczestniczącego.
  • Zachęcanie uczniów do odpowiedzialnych działań w obrębie swoich społeczności na rzecz sprawiedliwego i zrównoważonego świata.

[z: https://www.getupandgoals.pl/projekt]

Wracając do seminarium „Rethinking oneself as citizens of the World to respond to the crises of today: From Covid to Climate Change” – było to fantastyczne przeżycie – bardzo ciekawe wykłady prowadzone przez profesorów Ilvio Diamanti, Piotra Kowzana i Antonello Pasini.

Po wykładach przechodziliśmy do pokojów na Zoomie i dyskutowaliśmy w mniejszych grupach. Warsztaty były w zupełnie maleńkich grupach – dzięki tym podziałom mieliśmy okazję spotkać się i porozmawiać z ludźmi z całego świata zajmującymi się w różny sposób edukacją. Mieliśmy nawet manualne warm-up’y, więc było trochę śmiechu. Niesamowite wydarzenie!

Tego rodzaju międzynarodowe wydarzenia on-line to być może pozytywny efekt uboczny covid-19.

Ważne jest to, że możemy porozmawiać o globalnych problemach, które w pewnym stopniu można rozwiązywać lokalnie, o których powinni wiedzieć wszyscy – my jesteśmy blisko młodzieży i to nasza rola przekazywać im tę wiedzę. Problemy ocieplenia klimatu to nie tylko ochrona środowiska, to zmiana miejsc zamieszkania wielu ludzi i to między innymi rodzi konflikty i migracje. Zrównoważony rozwój to priorytetowe działanie wszystkich ludzi na całym świecie, a w szczególności krajów rozwiniętych, bo to my zanieczyszczamy środowisko w największym stopniu.

Dlatego warto się przyłączyć do projektu lub do szerzenia jego idei i uczyć dla lepszego jutra…

O przewrotnym losie i podejmowaniu dojrzałych decyzji

No i tak to już w życiu jest, mamy coś i nagle tego czegoś nie ma. Życie jest przewrotne i kocha robić fikołki.

Żyjemy w czasach szybkiego przepływu informacji, ale jak się ostatnio okazuje są to również czasy szybkiego przemieszczania się wirusów.

Ostatnio cieszyłam się zbliżającą konferencją w Sydney. I chociaż sama podejrzewałam, że ze względu na sytuację konferencja się teraz nie odbędzie, miałam, na przekór zdrowemu rozsądkowi, cichą nadzieję, że jednak tak.

Mówiąc o podejmowaniu dojrzałych decyzji miałam na myśli rozsądne i wyważone osądzanie sytuacji, biorące pod uwagę dobro wielu ludzi – czyli w tym wypadku przełożenie konferencji.

Do Sydney miało przyjechać i przebywać w jednym miejscu 300 osób z całego świata – 300 znaczy co najmniej ze 120 krajów! W takiej sytuacji gdybym ja miała podjąć decyzję zrobiłabym to samo – przełożyła konferencję. No i tak też się stało.

Innymi słowy zgadzam się z tą decyzją, chociaż mi smutno. Z drugiej strony i tak miałam z tego zdarzenia tyle radości, że wow! No i ciągle mam, bo wiem, że gdy nadejdzie odpowiednia pora, spotkamy się wszyscy, a takie sytuacje zbliżają ludzi jeszcze bardziej.

Moment na refleksję

Zatrzymajmy się na chwilę i poprzyglądajmy światu w tym momencie. To co się dzieje jest bardzo ciekawe pod wieloma względami:

– jak przemieszcza się wirus

– jak rozwija się sytuacja lokalnie

– jak rozwija się sytuacja globalnie

– jak kraj, służby powinny reagować

– czy kraj posiada odpowiednie procedury i prawo przewidziane na takie sytuacje

– czy jest finansowo wydolny

– czy służba zdrowia taka jak jest w USA – gdzie osób biednych w sytuacji obecnej nie będzie stać na wykonanie badań i prewencję – i jak to się odbije na innych, w tym bogatych (dzisiejsze wiadomości BBC poruszały ten temat)

– czy szpitale są przygotowane na wykonywanie takiej ilości badań i przyjmowanie takiej ilości pacjentów

– jaka jest reakcja mass mediów

– jaka reakcja społeczeństwa

– pytanie co jest bardziej niebezpieczne sam koronawirus, czy panika

– jaka jest i będzie reakcja ekonomiczna na sytuację

I wiele, wiele innych pytań.

Świadomość i rozwaga

Aż prosi się o przeanalizowanie różnych elementów tej układanki na lekcji. Zwłaszcza, że młodzież sama na ten temat chce rozmawiać. Świadomość natomiast pozwala na zrozumienie problemu, rozwagę i odpowiedzialność.

Może mimo wszystko, pomimo choroby i zagrożenia jest w tej sytuacji trochę szczęścia – obecny wirus, według naukowców, nie ma wysokiej śmiertelności. Zachoruje na niego ok. 60% populacji w przeciągu roku-dwóch. Wyciszy się, ale pozostanie.

Jednak to zdarzenie postawiło ważne pytanie dla wszystkich krajów – jak postępować w przypadku podobnej sytuacji, z groźniejszym mikrobem. Trochę jak fałszywy alarm, dla przetrenowania procedur.

Nie życzę ani sobie, ani nikomu by miały się one kiedyś przydać…

 

 

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑