Erasmus+ w czasie pandemi (4) Spotkanie koordynatorów

Pierwsze spotkanie w realu projektu Erasmus+ dobiegło końca. Do tego momentu spotkania koordynatorów odbywały się on-line.

Spotkanie odbyło się w szkole Tostamaa w Estonii. Jest to niezwykle ciekawa, nieduża szkoła niedaleko miasta Parnu. Jedna z kilku szkół, które umieszczone zostały w pięknych dworkach. Dzięki dyrektorowi Toomasowi Mitt i jego wieloletnim staraniom wnętrze dworka obecnie powróciło do swoich pięknych kształtów. Odkryte zostały malowidła na sufitach i zlikwidowane niepotrzebne ściany, odnowione zostały przepiękne schody prowadzące na pierwsze piętro do auli. Na ostatnim piętrze i w pięknych piwnicach szkoły stworzone zostały muzea opowiadające o szkole i okolicy.

Obecnie w szkole uczy się zaledwie 150 uczniów od pierwszej klasy szkoły podstawowej do ostatniej klasy liceum. W szkole zawsze uczniowie starszych klas wspomagali młodszych, a i maluchy czasami mogą nauczyć czegoś starszych.

Problemem z jakim boryka się obecnie szkoła to odpływ młodzieży z Tostaamy do większych miast. Dlatego najprawdopodobniej niedługo szkoła stanie się szkołą podstawową. Jest to zjawisko obecne we wszystkich zakątkach świata – wszyscy młodzi garną się do miast.

A jednak szkoła w Tostamaa to szkoła niezwykła, od ponad dwudziestu lat biorąca udział w projektach międzynarodowych, daje przestrzeń swoim uczniom do rozwoju. Wypuszcza w świat uczniów świadomych, aktywnych i odważnie zdobywających nowe doświadczenia.

Otoczenie szkoły sprzyja działaniom nie tylko w budynku, ale i na zewnątrz, gdzie przygotowane są miejsca do nauki pod chmurką.

Na poprzednim projekcie posadziliśmy w parku drzewo, które rośnie do dzisiaj.

Tym razem spotkaliśmy się bez uczniów – tylko koordynatorzy projektu. Dodatkowo z powodu pandemii po szkole poruszaliśmy się po zajęciach.

Erasmus+ w czasach pandemii (2)

Nasz Erasmus działa dalej. Tworzymy zadania, dzięki którym młodzież może rozwijać swoje twórcze umiejętności, ale też wiedzę o sztuce ludowej wszystkich krajów biorących udział w projekcie Erasmus+ poznają wzory, kolory, to co je łączy i jak je wykorzystać do tworzenia.

Erasmus+ ma to do siebie, że rozwija wszystkich uczestniczących zarówno uczniów i nauczycieli, ale też łączy we wspólnych działaniach. To jest jego wielka siła. Nie od dzisiaj wiadomo, że w zespole, który łączą wspólne zadania wzrasta wzajemna przyjaźń, szacunek i kreatywność. Bo jak to mówią „co dwie głowy to nie jedna”

– kafle

Wspaniały projekt Agnieszki Szwarc, w którym uczniowie stworzyli prace w kwadracie przypominającym portugalskie kafle azulejos.

Młodzi twórcy uwzględniając polskie rękodzieło pokazali, że mimo odrębności kulturowych i różniących się produktów regionalnych poszczególnych krajów Europy, można tworzyć sztukę wzajemnie się inspirując. Inspiracją w pracach uczniów stały się portugalskie kafle, które zostały połączone w zestawy kolorystyczne, kojarzące się z poszczególnymi krajami oraz młodzieżą uczestniczącą w projekcie z Estonii, Portugalii, Bułgarii, Turcji i Polski.

Chcieliśmy też rozweselić ulicę – stąd pomysł, aby część prac powiesić na szybach szkoły. Witryny okienne przy wejściu do szkoły stały się wystawą dla mieszkańców i osób odwiedzających szkołę.

FILM

– malowane na szkle

Następny projekt pod kierunkiem Margarity Tuczko ciągle trwa, ciągle przybywa prac. Uczniowie tym razem wykorzystają wzory z naszych krajów partnerskich i Polski do upiększenia szklanych pojemników, które z bezużytecznych staną się pięknymi wazonikami, pojemnikami na kredki lub tajemnicze skarby.

Myśląc o tych zadaniach chciałyśmy rozwinąć kreatywność uczniów z daleka od komputera, żeby w tym trudnym momencie mieli możliwość wyrażenia się manualnie na papierze lub szkle.

Na stronie szkoły

Tymczasem to tyle, o pozostałych dwóch projektach, które się właśnie rozpoczynają napiszę wkrótce.

Erasmus w czasie pandemii (1)

Erasmus + w czasach pandemii (1)

Tak się zdarzyło, że tuż przed pandemią napisaliśmy z nauczycielami z Estonii (koordynator), Portugalii, Bułgarii i Turcji dwuletni projekt Erasmus+ dla młodzieży “Nature, traditions and identity in youth’s vision”, który został przyjęty.

I tak w naszej szkole ZSO 8 w Gdyni, zaczął się projekt Erasmus+ w czasach pandemii.

No i właśnie co teraz? Wiecie, że w tych projektach są mobilności i nieco się martwimy w związku z tym, co z nimi będzie, jak my to rozwiążemy… Jednak projekt Erasmus+ to też wszystkie działania w szkole, bo o to właśnie chodzi, żeby dzięki projektom rozwinąć wiedzę i wrażliwość młodzieży na jakiś temat. Jako, że wyjazdy są co jakiś czas, istotne są wszystkie działania, które dzieją się pomiędzy mobilnościami.

Nasz projekt jest być może nieco nietypowy w czasach cyfryzacji, ale z pewnością jest ważny. Po pierwsze kształtuje umiejętności manualne, a te jak wiadomo są ważne dla rozwoju naszego umysłu, wyobraźni, myślenia abstrakcyjnego. Po drugie nawiązuje do tradycji kraju, ale też tradycji pozostałych krajów partnerskich i europejskiej w ogóle, poszukuje tożsamości narodowej, ale też wspólnoty. Po trzecie jak zwykle rozwija umiejętności językowe.

Co zrobiliśmy do tej pory.

Konkurs na logo

Był wielkim wyzwaniem dla uczniów, powstało wiele pięknych projektów i … wygrał ten z naszej szkoły! Hurra, hurra! Będzie nam towarzyszył przez cały okres trwania projektu, ku dumie uczennicy Pauliny Romanieckiej, która go stworzyła.

Projekt „Rękodzieło i mała manufaktura w Polsce”

Pierwsze nasze spotkanie miało być w Polsce, w planach było między innymi Chmielno i warsztaty garncarskie oraz Puck i warsztaty tworzenia ozdób ze szkła. Niestety…

Stąd projekt o rękodziele takim jak to z Chmielna, ale i Bolesławca, Ćmielowa, czy haftu, albo malowania na szkle. Projekt kształtujący umiejętności językowe, wyszukiwania informacji w internecie, obróbki materiałów cyfrowych i upowszechniający wiedzę na temat wzornictwa i rękodzieła z Polski.

Projekt odbył się na zasadzie konkursu. Powstały wspaniałe prace, niektóre z nich będą wkrótce do obejrzenia tutaj.

Spotkanie klas w Teams

To było cudowne! Tuż przed feriami odbyło się pierwsze spotkanie z uczniami z partnerskich szkół. Tym razem spotkaliśmy się z Portugalią. Spotkanie było cudowne, pełne śmiechu i przyjacielskiej atmosfery. Zaczęło się od odgadywania krajów z jakich jesteśmy – uczniowie nie zostali wtajemniczeni na początku, że to spotkanie międzynarodowe, ale też Erasmusowe.

Wspaniałe przedświąteczne spotkanie dla młodzieży, która utknęła w czasach trudnych do rozwijania relacji i spotkań. Uczniowie zdziwili się ile różnic, ale i podobieństw mamy w swoich obyczajach.

Co dalej?

Mamy plany na dalsze działania. Najważniejsze jednak, że Erasmus dalej spełnia swoje zadanie – rozwija wiedzę, umiejętności na przykład językowe, komunikacyjne, cyfrowe, kształtuje wrażliwość na inne kraje, łączy kraje Europy, daje satysfakcję i można by jeszcze długo wymieniać!

Zaproś mnie na swoją lekcję – niezwykły rok i niezwykły projekt

Rok szkolny 2019/2020 będziemy wszyscy pamiętali do końca życia. Zamknięcie w domach, nauczanie zdalne, ograniczenie spotkań, wyjść i wszystkiego.

My nauczyciele rzuceni na głęboką wodę wirtualnej edukacji uczyliśmy się sami i od siebie nawzajem, żeby podołać wyzwaniu.

W pewnym momencie powstał niezwykły projekt „zaproś mnie na swoją lekcję”, czyli inicjatywa nauczycieli, którzy proponowali lekcje innym nauczycielom. Wymiana lekcji pomiędzy nauczycielami z całej Polski.

Ten niezwykły pomysł zainicjowały Irmina Żarska nauczycielka języka polskiego z Prywatnej Szkoły Podstawowej im. T. Halika w Redzie i autorka bloga Irmina Żarska oraz Magda Krajewska. Ich pomysł przerodził się natychmiast w niesamowitą akcję nauczycieli z całej Polski.

Można było zaprosić nauczyciela każdego przedmiotu, ale też nauczycieli podróżujących, proponujących techniki uczenia się, promujących regiony Polski, a nawet proponujących lekcje w języku angielskim

W tym roku nie mam wychowawstwa, więc wydawało mi się, że nie mogłam na angielski zapraszać nauczycieli nie prowadzących lekcji w języku angielskim, ale nie wytrzymałam!

I tak była u mnie Joanna Guze z przepięknymi lapbookami dla klasy siódmej, które można wykorzystać do wszystkiego! Wspomniała tez o pudełkach edukacyjnych, które są zachwycające.

Ewa Przybysz-Gardyza, która opowiedziała moim pierwszym klasom liceum jak się uczyć słówek, zarówno używając metod klasycznych takich jak na przykład fiszki, lub zwykłe kartki i za pomocą metod cyfrowych takich jak gry lub mapa myśli.

Nie udało mi się oczywiście zaprosić wielu osób, ale konkurencja była duża!

Na szczęście na przykład Edyta Piskor nakręciła super wspaniały film instruktażowy, który można obejrzeć na grupie i że tak powiem zastosować już w przyszłym roku metodę Adam Słodowego „Zrób to sam”.

Dla odmiany ja jako osoba kochająca i tęskniąca za podróżami przygotowałam lekcję o drodze do Santiago de Compostela i niezwykłej Islandii, którą powinno się odwiedzać na lekcji geografii 😉

To co chciałabym dodać jeszcze to refleksja, że niesamowite było w nauczaniu zdalnym jak bardzo zbliżyliśmy się do siebie i jak bardzo współpracowaliśmy. To przepiękne doświadczenie!

Wymiana okiem praktyka – Finlandia (1)

W tym roku czeka mnie, moje koleżanki z pracy i uczniów wielka przygoda, a mianowicie wymiana z uczniami i nauczycielami z Finlandii. Wielka, bo po pierwsze to zawsze bardzo ciekawa odmiana w pracy, a po drugie wiecie dobrze, że Finlandię uważa się za jeden z krajów o najlepszych rozwiązaniach edukacyjnych. Nie mogę się w związku z tym doczekać wyjazdu i przyjrzenia się szkole.

Jednak najpierw Finowie przyjeżdżają do nas, więc czeka nas moc przygotowań – ciekawych zajęć, trochę zwiedzania, muzea, które warto pokazać, no i oczywiście Skype – jeśli tylko się uda go zorganizować – zaproszenia już zostały wysłane.

Tymczasem uczniowie przygotowują o sobie krótkie filmy, dzięki którym poznają się nieco przed spotkaniem.

Niełatwo było wybrać spośród wielu uczniów szkoły tylko 14 osób. Najuczciwszy wydaje się być w takich sytuacjach konkurs. Konkurs zdecydowałyśmy się zrobić w trzech kategoriach – prezentacja „Finlandia nieznana”, „Opowiadanie do obrazu Akseli Gallen Kallella” i opowiadanie pt. „Dlaczego Święty Mikołaj zamieszkał w Finlandii?”. Dlaczego trzy tematy? Żeby uczniowie mogli wybrać coś, co im najbardziej pasuje. Stąd są tematy związane z malarstwem, twórczym wymyślaniem i poszukiwaniem informacji i zdjęć o Finlandii. Prace faktycznie były ciekawe, okazuje się też, że mamy sporo utalentowanych pisarzy w szkole!

kullervo_idzie_na_wojne

 

Ciąg dalszy nastąpi…

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑